Sinds 1954 zijn radiotherapeutische faciliteiten in Deventer aanwezig. Vanaf 1984 werden deze aangeboden onde de naam: "Stichting Radio-therapeutisch Instituut Stedendriehoek en Omstreken". Gelegen naast het Deventer Ziekenhuis was de Fesevurstraat toen een ideale locatie voor het RISO. Naarmate de organisatie groeide werd het gebouw te klein, evenals de behandelcapaciteit.

In augustus 2006 is het RISO verhuisd naar de nieuwbouw aan de Nico Bolkesteinlaan in Deventer. Al in 1988 kregen zowel het RISO als het Deventer Ziekenhuis toestemming van het ministerie om een nieuw pand te gaan bouwen. Dat het zo lang geduurd heeft voordat de nieuwbouw gerealiseerd is heeft vooral te maken met vertraging die het Ziekenhuis keer op keer opliep in de goedkeuring van de nieuwbouwtekeningen. Het RISO wilde ook in de nieuwe situatie fysiek naast het ziekenhuis blijven.

Het nieuwe gebouw ademt een bijzondere sfeer uit door kleur, openheid en kunstzinnige impressies van baanbrekende kunstenaars. Het gebouw is op die manier een beetje een kunstwerk op zich geworden, waar veel mensen aan hebben bijgedragen. Het straalt uit wat het RISO wil zijn, een gezonde en lichte organisatie in een prettige, mooie omgeving. Een tikje eigenzinnig, met een duidelijke structuur. Zelfstandig, maar open voor relaties met anderen en midden in de samenleving. ‘Wat zwaar is licht maken’, is voor een belangrijk gedeelte de gedachte achter de filosofie van de organisatie maar ook van het gebouw. De levensgrote zwemmende olifant bovenin de hoge wachtruimte verbeeldt dit thema op een kunstzinnige manier. Ook de meer subtiele kunstwerken in het RISO, schetsen en sculpturen, vormen en kleuren dragen daar aan bij. Eveneens belangrijk is de ruimte. Ruimte om te parkeren, ruimte om ontvangen te worden en even te wachten, én ruimte voor het ondergaan van de noodzakelijke behandelingen. Voor medewerkers is het nieuwe RISO een plek geworden waar ze goed kunnen werken. Het biedt licht en ruimte, een overzichtelijke indeling en functionele voorzieningen.